Lonneke: Een geboorteplan?

  • Geplaatst op
  • 0

Hechting voor het leven

De mens vertoont gehechtheidsgedrag vanaf de wieg tot het graf.
De vroege gehechtheidspatronen- veilig, onveilig, afwerend of vermijdend- worden verinnerlijkt en zijn van invloed op ons denken, voelen, handelen gedurende de rest van ons leven en bepalen de kwaliteit van onze partnerrelatie(s) op volwassen leeftijd. De patronen van gehechtheidsgedrag in onze kinderjaren, beinvloeden ons vermogen intieme relaties aan te gaan of op te bouwen. ( John Bowlby) 



 Naast mijn werk als verloskundige en coach/counselor werk ik samen met Martien Janssen, psychotherapeut, binnen het team van “Hartspraak”, het instituut voor spirituele psychologie in Amsterdam, Eindhoven en Dortmund.

Zowel individueel als in groepen werken we met mensen die graag aan zichzelf werken, zich willen bevrijden van jeugdtrauma’s, mensen die patronen in hun leven herkennen die ze graag willen doorbreken en op zoek zijn naar heling en de kwaliteit van hun leven willen verbeteren.

Door werkelijk terug te gaan naar het kind dat je ooit was, blijkt het mogelijk te zijn de muur van angst, afweer en verdringing af te breken en weer in contact met je hart te komen.
Voor dit proces is veel moed nodig, want in eerste instantie maakt het je kwetsbaar en geeft het een gevoel van “ naakt in de regen staan”.
Dat achter die kwetsbaarheid een enorme kracht schuilgaat, weten we.
Toch is het voor erg veel mensen moeilijk om kwetsbaarheid te tonen, omdat ze geloven dat het hun zwakte blootlegt.
Ook deze onware overtuiging hebben we ons eigen gemaakt toen we nog erg klein waren.

Als verloskundige en coach voelt het als een missie om gezonde hechting van “in den beginne” te stimuleren.
Dus dat betekent dat ik nooit alleen kijk naar het issue waar een vrouw mee naar mij toe komt, maar dat ik kijk naar de gehele persoon, wie is ze, waar komt ze vandaan, wat is haar achtergrond, hoe zijn haar overtuigingen en denkbeelden gevormd, hoe was haar jeugd, hoe is ze gehecht, vroeger en nu…
Daarmee kom ik ook iets te weten over haar zwangerschap, moederschap, haar komende bevalling of over haar gevoelens tijdens de eerste tijd na de geboorte van een kind.
Er valt veel bewustwording te creëren rondom hechting.
En er is zoveel winst te behalen! Zowel voor het kind dat op komst is, als voor de moeder en vader zelf, voor zichzelf en in relatie tot hun kind en elkaar.

Als vrouwen een geboorteplan maken voor de bevalling, merk ik dat ze  vooral bezig zijn met hoe ze het voor zichzelf en hun partner willen.
Logisch en ook erg goed, maar er is nog iemand die deelneemt aan deze bevalling en dat is het kind. Die wordt geboren en maakt zijn of haar start hier op aarde.
Ik stel dus ook altijd de vraag:” En hoe wil je het voor je kind, hoe wil je dat die landt op aarde?”
Dat geeft vaak verwonderde blikken.
Kun je daar iets over zeggen dan?
Jazeker! Daar kun je veel over zeggen en voor wensen en veel voor in goede banen leiden zodat de eerste momenten, uren, weken en maanden van hechting optimaal verlopen. 

Ik pleit er dan ook voor om naast het geboorteplan of binnen het geboorteplan, het zogenaamde “ Hechtingsplan” te maken.

In dit plan staat bijvoorbeeld:

Dat jij of je partner de baby zelf wil aanpakken
Hoe je wilt dat de baby benaderd wordt… rustig, zacht, stil, begrenzend, aankondigend wat je doet
Hoelang je de baby bij je wilt houden, dat de baby na het eerste uur bij moeder gelegen te hebben ook nog minstens een half uur bloot bij vader op de blote huid komt te liggen
Dat je direct wilt aanleggen
Dat je geen fel licht wilt
Dat je de eerste dagen de baby alleen bij de ouders wilt houden, niet van hand tot hand wilt laten gaan
Dat je de eerste weken de baby bij je wilt houden op de kamer
Dat mensen die de baby komen bewonderen alleen mogen kijken en niet vasthouden
Dat je prikkels van buitenaf zoveel mogelijk wilt beperken de eerste weken
En nog veel meer…

Het zijn allemaal mogelijkheden om af te wegen.
Mogelijkheden waar je mischien nog nooit over nagedacht hebt en eens over kunt gaan lezen of nadenken met je partner.

Als je weet dat een moeder aap haar kind voortdurend op zich draagt en afschermt tegen elke vorm van inmenging door andere apen en bij verstoring daarvan of opdringerige nieuwsgierige groepsgenoten luid begint te krijsen, dan is het eigenlijk gek dat wij onze baby maar direct proberen elders te slapen leggen en iedereen die het maar leuk vind en erom vraagt, het kind op schoot geven. ( vaak geheel tegen ons gevoel ingaand..)

En wist je dat na een adoptie, hoe jong het kindje ook is, de eerste drie maanden het nieuwe adoptiegezin met klem wordt geadviseerd in complete afgescheidenheid van de buitenwereld te leven en het kind enkel met het eigen gezin in aanraking te brengen, om een goede hechting te bevorderen?

En wist je dat ze in Scandinavie alle baby’s ofwel in een draagzak of in grote kinderwagens met kappen en hoezen afgedekt meenemen, geheel afgeschermd tegen alle prikkels van buitenaf? En dat al die jonge baby’s tot wel een jaar wollen mutsjes op hebben om hun hoofdje af te schermen tegen koude, prikkels en andere aanrakingen?

Je kunt de hechtingsbasis maar een keer leggen en nooit meer overdoen.
En er zijn middenwegen. Maar genoeg mogelijkheden om over na te denken.  En het samen met je partner over eens te worden met goede onderbouwing zodat je elkaar begrijpt.

Hoe wil je het voor je kind? Hoe zie je een gezonde en veilige hechting voor je? En waar voel je jezelf fijn bij?
Mag je van jezelf tegen anderen zeggen, ook als je anderen daarmee teleursteld:

“ afblijven..kijken is genoeg”?

Tot volgend Blog,

Lieve groet, Lonneke van Houten

Bezoek ook eens Lonneke's website: www.ccv-vanhouten.nl
Of de website van Hartenspraak: www.hartenspraak.com



Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »